شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و محبوبی اشاره دارد که از او پنهان است و همین باعث رنج و درد دل او می‌شود. هرچند محبوب در دوری است، چشیدن طعم وصالش آرزوی اوست. شاعر می‌گوید اگر محبوب در نزدیکی‌اش باشد، زندگی و جانش به معنای واقعی زیبا می‌شود اما وقتی در دوری است، دلش پر از بیم و آشفتگی می‌شود. او به یاد محبوبش به شدت احساس تنهایی و رنج می‌کند و در نهایت، به امید وصال به او اشاره می‌کند.
دلبرم تا ز من نهان باشدجوی خون بر رخم روان باشد
هوش مصنوعی: عزیزم وقتی که از من دور است، اشک و غم زیادی بر چهرهام جاری می‌شود.
ور نهان باشد او زمن چه عجبکوچوجانست و جان نهان باشد
هوش مصنوعی: اگر او در پنهان باشد، چه اشکالی دارد؟ که جان کوچکی نیز در دلش نهفته است.
یار بی خوی خوش نکو نایدور همه ماه آسمان باشد
هوش مصنوعی: اگر یاری که در کنار ماست، خوشخوی و نیکسیرت نباشد، حتی اگر تمام ماههای آسمان در اختیار ما باشند، فایدهای نخواهد داشت.
وای آندل که پیش او آیددل چه باشد که بیم جان باشد
هوش مصنوعی: آه، چه بر سر دل میآید وقتی که کسی به حضور او برسد، زیرا در دل بیم از جان به وجود میآید.
گفتم آخر بوصل تو برسمگفت آری در آن جهان باشد
هوش مصنوعی: گفتم بالاخره به تو میرسم، او پاسخ داد: بله، اما این در جهانی دیگر خواهد بود.