شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوقه‌ای سخن می‌گوید که با رفتارهایش برای او دردسر ایجاد میکند و به او ظلم میکند. معشوقه به صورت مکرر وعده‌ها و عهدها را فراموش میکند و در هر لحظه او را با خاری جدید آزار می‌دهد. با این حال، معشوقه در عین حال باعث لبخند و زیبایی در زندگی شاعر است. شاعر به احساس خود نسبت به او اشاره میکند و اینکه در نگاه او معانی عمیق و زیبا نهفته است، هرچند که دلتنگی و غم نیز در این عشق وجود دارد. همچنین، از زیبایی‌های معشوقه و تاثیر آن بر دیگران نیز سخن می‌گوید. این احساسات متناقض، جذابیت و درد عشق را به تصویر می‌کشد.
دلبرم بر من تحکم میکندعهدنامه هر زمان گم میکند
هوش مصنوعی: محبوب من با زجر و سختگیری رفتار میکند و هر بار که به او وعدهای میدهم، آن را فراموش میکند.
می نهد هر ساعتی خاری دگرپس چو گل در لب تبسم میکند
هوش مصنوعی: هر لحظه بر دل انسان به طریقی درد و رنج جدیدی میافتد، اما در عین حال، با وجود این ناراحتیها، او همچنان لبخند میزند مثل گلی که در کنار خارشهای زندگی، زیبایی خود را حفظ میکند.
نرگس بی آب او در دلبریالتفاتی خود بمردم میکند
هوش مصنوعی: نرگس بی آب، با زیبایی و جذابیت خاصی که دارد، به گونهای با دلبرانهگی نگاه میکند که بهتر است او را از دور تماشا کرد تا به بیحالیش دچار نشویم.
بارخت هرکو کند برمه نگاهبر لب دریا تیمم میکند
هوش مصنوعی: هر کسی که نگاهش را به دریا معطوف کند، میتواند با پیراهنش به آب تیمم کند.
مردم چشمم سیه جامه چراستگرنه از جورش تظلم میکند
هوش مصنوعی: مردم چشمم به خاطر غم و اندوهی که دارم، سیاه پوش است. وگرنه من از درد و رنجی که میکشم، شکایت نمیکنم.
مورچه از غالیه برگل که کردآن کند کز مشک کژدم میکند
هوش مصنوعی: مورچهای که از گل غالیه برداشت کرد، به دلیل بوی مشک خود را از گزند خطرات محفوظ نگه میدارد.
جز گل و نرگس نبوید زلف اوزنگئی چندین تنعم میکند؟
هوش مصنوعی: زلف او بویی جز بوی گل و نرگس ندارد و با این حال، او از تنعم و لذتهای فراوان بهرهمند است.