شمارهٔ ۱۵۰ - جمال‌الدین عبدالرزاق

توبه که بعد ازین نبرم نام عاشقیور عشق زاهدیست کنون ما وفاسقی

تا کی کشم جفا که نه هجران و نه وصالتاکی خورم قفا که نه عشق و نها عاشقی

از تو نه رقعه نه سلامی نه بخششیانصاف گفت باید یار موافقی

بازم مده جوابی و آنگه چو بینیمگوئی چرا نباشم زین هم منافقی

صد بار وعده دادی و کردی همه دروغصبحی بروی روشن لیکن نه صادقی

ای دیده خون گری که بدین شغل درخوریوی دل تو صبر کن که بدین کار لایقی