شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس عمیق خود نسبت به عشق و دلتنگی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اگر غم او بر جانش غالب شود، هیچ آسیبی به دلش نمی‌رسد حتی اگر همه چیز به هم بریزد. همچنین، او بر این باور است که تا زمانی که عشقش را به معشوقش ابراز نکند، تسلیم نخواهد شد و به مبارزه ادامه خواهد داد، حتی اگر همه چیز بر ضد او باشد.
جائی که غمت بقصد جان برخیزددل را چه زیان گر از میان برخیزد
هوش مصنوعی: هر جا که غم تو بخواهد جانم را از جا بلند کند، دل چه ضرری می‌کند اگر از میان برود.
دارم سر آن که تا بدستت نکنماز پا ننشینم ار جهان برخیزد
هوش مصنوعی: من تصمیم دارم تا زمانی که به تو نرسم، از پا ننشینم، حتی اگر کل جهان بر علیه من برخیزد.