شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبوبش میخواهد که کمتر به او بوسه دهد و اگر خطایی از او سر زده، آن را ببخشد. او اظهار میکند که جانش را نه به خاطر ارزش آن، بلکه به عنوان هدیهای به محبوب تقدیم کرده و از او میخواهد که این هدیه را بپذیرد و ببخشد.
یک بوسه زلعل خویش کم گیر و ببخشزنهار روا مدار تقصیر و ببخش
هوش مصنوعی: زبانت را در این لحظه کنترل کن و یک بوسه از لبانت به من نده. خواهش میکنم، اشتباهی را نادیده بگیر و آن را ببخش.
جان پیش کشیده ام نه از بهر بهااین هدیه آن عطاست بپذیر و ببخش
هوش مصنوعی: من جانم را تقدیم کردهام، نه برای اینکه بهایی بگیرم، بلکه برای اینکه این هدیه از طرف عشق است. لطفاً آن را بپذیر و ببخش.