شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات عاشقانه‌اش سخن می‌گوید. او از ممنوعیت‌ها و دوری‌اش از معشوق می‌نالد و در عین حال به تمثیل کمان و تیر اشاره می‌کند؛ او خود را به تیر تشبیه می‌کند که اگر از کمان (معشوق) دور شود، هدفش را گم کرده و ناکام خواهد ماند. این بیان نشان‌دهنده‌ی وابستگی عمیق او به معشوق و نگرانی‌اش از جدایی است.
گفتم ز چه چون بوصل مقدور شومناگاه ز دیدار تو مهجور شوم
هوش مصنوعی: گفتم چرا وقتی به وصال تو میرسم، ناگهان از دیدن تو محروم میشوم؟
گفتا چو کمانی تو و من چون تیرمچون جمله ترا شدم ز تو دور شوم
هوش مصنوعی: او گفت: وقتی تو مانند کمان هستی، من مثل تیر تو هستم. اگر بخواهم از تو دور شوم، به این معناست که از خودم دور میشوم.