شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این بیت، گوینده می‌گوید اگر گوش شنوایی باشد، می‌تواند سخنانی زیبا و ارزشمند از خود بگوید که حتی از طلا هم بهتر است. اما پاسخ می‌شنود که دیگران همه به گفتار او توجهی نمی‌کنند و بنابراین باید سخن را کوتاه و مختصر بیان کند، چون بدون ارزش مالی، سخن جایی ندارد.
گفتم در گوش اگر دهی راه سخنگویم سخنیت بهتر از زر کهن
هوش مصنوعی: به او گفتم اگر به حرفهای من گوش کنی، میتوانم چیزی بگویم که ارزشش از طلا هم بیشتر است.
گفتا همه درگیر بگوشم در دربی زر نگرفت جا سخن کوته کن
هوش مصنوعی: گفت: همه چیز را در گوشم میشنوم؛ در در بیزر، جایی برای کلام نیست. پس صحبت را کوتاه کن.