تناجی
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۵

نه چون رخ تو گلی بود یاسمنینه چون قد تو سرو بود در چمنی
نقاش ازل که روی خوب تو نگاشتاز تو چه دریغ داشت الا دهنی