بخش ۱۳ - رفتن شهریار به شکار و کشتن شیرافکن را گوید
هوش مصنوعی: این متن به داستانی حماسی و نبرد میان دو شخصیت با نام‌های شیرافکن و سپهبد می‌پردازد. سپهبد تصمیم می‌گیرد تا به شکار برود و آماده‌ی جنگ می‌شود. شیرافکن نیز به دنبال شکار است و هنگامی که او را به عنوان رقیب می‌بیند، برآشفته می‌شود. سپهبد به شیرافکن اعتراض می‌کند و او را به خاطر کارهایش سرزنش می‌کند. در ادامه، درگیری‌ای میان آن دو رخ می‌دهد که سپهبد سرانجام شیرافکن را به قتل می‌رساند.
بهزاد، برادر سپهبد، در این وضعیت دخالت کرده و به او می‌گوید که انتقام او را بگیرد. او در خصوص یک دختر که به شیرافکن علاقه‌مند است، صحبت می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید شیرافکن را به آسانی کشته شود، زیرا ممکن است تبعاتی در پی داشته باشد. با این حال، سپهبد بی‌پروا تصمیم خود را می‌گیرد و در نهایت شیرافکن را می‌کشد، در حالی که عواقب این اقدام به وضوح نشان می‌دهد که مسیرهای ناگوار در پیش خواهند بود.
داستان به خوبی مشخص می‌کند که دلیری و جنگاوری گاهی با تبعات ناگوار و پیوسته‌ای همراه است و انجام هر عمل بد، ممکن است به عواقب بدتری منجر شود.
چو خور سر زد از چتر فیروزه‌رنگسپهبد کمر کینه را بست تنگ
هوش مصنوعی: هنگامی که خورشید از پشت چتر آبی و زیبا بیرون آمد، سردار با کینه و دشمنی تصمیم گرفت که به مقابله بپردازد.
بفرمود تا اسب او زین کنندیلان را به نخجیر آیین کنند
هوش مصنوعی: دستور داد که اسب او را زین کنند و دلیران را برای شکار آماده سازند.
نشست از بر اسب با ماهرویبرون شد ز قلعه سبک جنگجوی
هوش مصنوعی: سوارکار از روی اسبش پیاده شد و با زیباییهای چهرهاش از قلعه بیرون آمد و به آرامی در حال جنگ است.
جهانجوی بهزاد هم برنشستبرون آمد از قلعه چون فیل مست
هوش مصنوعی: بهزاد، که یکی از قهرمانان و جستجوگران است، بر اسب خود سوار شد و از قلعه بیرون آمد، درست مثل فیل بزرگی که در حال خرامیدن و احساس قوت و استحکام می‌کند.
چه شیرافکن آن رای نخجیر دیدتبه کردنش را نه تدبیر دید
هوش مصنوعی: چه فکری نابخردانه است که ببیند شکار به خطر افتاده و برای نجات آن تدبیری نداشته باشد.
همان نیز آمد برون از حصارابا باز شاهین برای شکار
هوش مصنوعی: پرندهای که در قفس بود، حالا از آن بیرون آمده و آماده است تا شکار کند.
سوار صد از دز به زیر آمدندبه نخجیر کردن دلیر آمدند
هوش مصنوعی: گروهی از سواران شجاع به دشت وارد شدند تا شکار کنند و دلیرانه به کار خود ادامه دادند.
چو آمد به نزدیکی شهریارستمکاره شیرافکن کامکار
هوش مصنوعی: زمانی که شیر نر قوی و دلیر به نزدیکی پادشاه ستمگر و ظالم می‌رسد، آماده است تا او را به چالش بکشد و قدرت خود را نشان دهد.
سپهبد چو دیدش برآشفت تندکز آن تندیش رعد گردید کند
هوش مصنوعی: سردار، هنگامی که او را دید، به شدت عصبانی شد، زیرا از خشم او مانند رعد و برق، آسمان پرصدایی شد.
خروشان بدو گفت که‌ای بی‌خردچه بد دیدی از من که کردی تو بد؟
هوش مصنوعی: خرس بیخبر از خوبی و بدی، با کنایه از شخصی میپرسد: «تو چه چیز بدی از من دیدهای که اینگونه بر من ایراد میگیری؟»
ز مرد خردمند کی این سزاست؟که رخ بربپیچی تو از راه راست؟
هوش مصنوعی: این چه کار درست و عاقلانهای است که تو از راه صحیح و اصلی منحرف شوی؟
من آزاد کردم سرت را ز بندبُدی ورنه اکنون به خم کمند
هوش مصنوعی: من تو را از محدودیتها رها کردم، وگرنه اکنون در دام گرفتار بودی.
بگفت این و از پی برانگیخت اسپکش از زین برآرد چو آذر گشسب
هوش مصنوعی: او این را گفت و پس از آن، اسب را به حرکت درآورد و مانند آتشفشان از زین بلند شد.
دگرباره آردش سر در کمندچنان است کردار چرخ بلند
هوش مصنوعی: اگر بار دیگر او را به دام انداخت، چنین است رفتار چرخ بلند (سرنوشت).
بدانست شیرافکن نامدارکه با وی نتابد به هنگام کار
هوش مصنوعی: او دانسته بود که شیر معروف نمیتواند در زمان دشواری با او هماهنگ شود.
عنان را بپیچید مرد دلیرچو روبه گریزان شد از نره شیر
هوش مصنوعی: مرد دلیر، با چابکی و سرعتی که دارد، به سرعت خود را از چنگ نرهشیر که در حال فرار است، دور می‌کند.
سپه‌دار برداشت پیچان کمندچو باد از پسش راند سرکش سمند
هوش مصنوعی: رئیس سپاه، کمند را به سرعت و با چالاکی به دور خود پیچید و مانند بادی که به دنبال خود اسب سرکش را میرانید، به پیش رفت.
خروشید کای مرد با نام ننگگریزان چرایی ز شیران جنگ؟
هوش مصنوعی: بیدار شو، ای مردی که از نام ننگ فرار میکنی. چرا از شجاعت و قدرت شیران جنگ میهراسی؟
ترا گر بُدی نام و ننگ و نژادنگشتی به مزدوری‌ِ دیو شاد
هوش مصنوعی: اگر تو از نظر اسم و شهرت و اصالت انسانی بزرگ و باارزش بودی، هرگز به کارگری دیو خوشحال نمیپرداختی.
ترا دیو و اژده از راه بردهرآن چَه که کندی بدان چاه برد
هوش مصنوعی: اگر تو را دیو و اژدهایی به راه بردند، هر چیزی که در آن چاه بیندازی، به همان نسبت به تو باز خواهد گشت.
ندانستی ای ابله بی‌خردکه بد را مکافات بد می‌رسد
هوش مصنوعی: ای ناگفته نماند که تو بیخود و بیفکر، نمیدانی که عمل زشت به عاقبت بدی میانجامد.
به تنگ اندرش چون درآمد فکندخم خام آمد برش زیر بند
هوش مصنوعی: وقتی در دلش تنگی و ناراحتی رخ می‌دهد، خم می‌شود و زیر بار مشکلاتش میافتد.
ز پشت تکاور کشیدش به‌زیرفرود آمد و بست دستش چو شیر
هوش مصنوعی: از پشت، یک نیروی ماهر او را به زیر کشید و دستش را مانند شیری محکم گرفت.
سپردش به بهزاد کاو را بدارو گرنه تو دانی به دارش برآر
هوش مصنوعی: او را به بهزاد بسپار که او به خوبی از پس کارش برمیآید و اگر نه، خودت میدانی که چه عواقبی دارد.
بدو گفت بهزاد کای کامرانبگویم شگفتی یکی داستان
هوش مصنوعی: بهزاد به کامران می‌گوید که میخواهم داستانی شگفتانگیز را برایت بگویم.
بدارم گر او را کنون زیر بنداز او بر من آید دمادم گزند
هوش مصنوعی: اگر الان او را زیر کنترل داشته باشم، نمیتوانم از آسیبهای مداوم او رها شوم.
من و این دلاور ز یک مادریمبدین قلعه با هم کنون یاوریم
هوش مصنوعی: من و این جوانمرد از یک مادر زاده شدهایم، حالا در این قلعه با هم حمایتگر یکدیگریم.
پدرمان دو باشد ایا نامدارشگفتی بسی هست در روزگار
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که در دوران ما افراد معروف و شگفتانگیز زیادی وجود داشته باشند، در حالی که پدران ما فقط دو نفر بودهاند؟
ز عم من ای گرد فرخنده زوریکی دختری مانده بهتر ز حور
هوش مصنوعی: ای گرد خوشبخت، از نسل من، دختری مانده که از حور هم بهتر است.
کنون عاشق این کس بدان دختر استبدین کین من در دلش اندر است
هوش مصنوعی: حال عاشق این دختر شدهام، اما در دل او به خاطر کینهای که دارم، درد و رنجی وجود دارد.
بدو در نیارد سر آن ماهرویکه مهرم به دل دارد آن نیکخوی
هوش مصنوعی: از او چه توقعی میتوان داشت، وقتی که آن دختر زیبا که در دل من محبتش جا دارد، از من روی برگردانده است؟
اگر یابد از من رها مرد کینمرا می‌کشد ای سوار گزین
هوش مصنوعی: اگر مردی از چنگ من آزاد شود، همان کینهای که در دل دارم، او را به نابودی میکشاند. ای سوار! تو را انتخاب میکنم.
یکی آنکه کردمت آگاه نیزز مکر و ز دستان بدخواه نیز
هوش مصنوعی: یک نفر به تو آگاهی بخشید و تو را نسبت به فریب و نیتهای بد دیگران هشیار کرد.
دوم آنکه این دخت را دید شستسرش را بباید ز تن کرد پست
هوش مصنوعی: سپس آنکه این دختر را دید، باید سرش را از بدنش جدا کرد.
چو دشمن به دست آیدت کش مداروگرنه پشیمانی آرد ببار
هوش مصنوعی: اگر با دشمن مواجه شدی، او را رها نکن و اگر این کار را کنی، بعداً پشیمان خواهی شد.
بگفت این و برداشت خنجر ز کیننه شرم از برادر نه از راه دین
هوش مصنوعی: او این را گفت و خنجر را از روی کینه کشید، نه از برادر شرم داشت و نه از دین راهی را پیمود.
بزد تیغ از تن سرش را بریدتن نامدارش به خون در کشید
هوش مصنوعی: او با شمشیر سر را از بدن جدا کرد و بدن مشهور او به خون آغشته شد.
ز بهر زن او را چنان کشت زارکه گم باد نام زن از روزگار
هوش مصنوعی: به خاطر او به قدری زحمت کشیده و سختی متحمل شده که نام او به فراموشی سپرده شده و دیگر نشانی از او باقی نمانده است.
که ناگه خروشی برآمد ز دشتسواری صد از دشت دیدار گشت
هوش مصنوعی: ناگهان صدایی بلند از دشت به گوش رسید و سوارانی ظاهر شدند که در دشت در حال حرکت بودند.
همه خسته و رنجه و زخم دارخروشان و جوشان چو ابر بهار
هوش مصنوعی: همه در کوششی مملو از درد و رنج هستند، همانند ابرهای بهار که پر از جوش و خروشند.