شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی فضایی دلپذیر و خزانی را توصیف می‌کند. شاعر از ساقی می‌خواهد که جام می را بیاورد زیرا این لحظه‌ای مناسب برای لذت بردن است. زیر ابر، شعاع‌های خورشید پنهان شده و زمان شادی و خوشی فرا رسیده است. همچنین به طور اشاره‌ای به اهمیت همراهی دوستان و یاران در این لحظات لذت‌بخش می‌پردازد و می‌گوید که در این دنیا همه چیز فانی است، مگر یارانی که در كنارمان هستند.
ابر است و اعتدال هوای خزانی استساقی بیا که وقت می ارغوانی است
هوش مصنوعی: هوا دلپذیر و معتدل است و ابرها در آسمان وجود دارند. ای ساقی، بیا و بگذار که وقت نوشیدن شراب رنگ ارغوانی را غنیمت شماریم.
در زیر ابر ساغر خورشید شد نهانروز قدح کشیدن و عیش نهانی است
هوش مصنوعی: در زیر ابری، نور خورشید پنهان شده است و این زمان مناسب برای نوشیدن و لذت بردن در خفا است.
ساقی بیا و جام می مشکبو بیاراین دم که باد صبح به عنبر فشانی است
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و جام می خوشبو را بیاور، زیرا در این لحظه، نسیم صبح بوی عطر خوشی را پخش می‌کند.
می هست و اعتدال هوا هست و سبزه هستچیزی که نیست صحبت یاران جانی است
هوش مصنوعی: در اینجا می‌گوید که همه چیز در اطراف خوب و دلپذیر است؛ نوشیدنی، هوای مطبوع و سبزههای خوشنما وجود دارد، اما چیزی که غیبتش حس میشود، صحبت و همصحبتی با دوستان است که جان را شاداب می‌کند.
یاری به دست‌آر موافق تو وحشیاکان یار باقی است و خود این جمله فانی است
هوش مصنوعی: به دنبال دوستی باش که با تو همنوا و همدل باشد، زیرا آن دوست واقعی باقی میماند و خود این عبارت نیز دنیوی و زودگذر است.