شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساس تنهایی و دوری از محبوبان می‌پردازد. او می‌گوید که در مجالس عشق، نزدیک بودن به محبوبان فقط به معنای گفتمان و صدا است و عشق واقعی در دوری و فراق نهفته است. همچنین اشاره می‌کند که زیبایی و صفای واقعی در دوری موجود است و نزدیکان تنها در پی لذت‌های دنیوی هستند. شاعر به رابطه عمیق و ارزشمند عشق اشاره دارد و تأکید می‌کند که عشق حقیقی نیازمند صبر و دوری است و در این دوری، عمق احساسات نمایان می‌شود. در نهایت، او به تعبیر زهر و منحرف شدن از راه راست عشق اشاره می‌کند و از جاهلانی که به دنبال لذت‌های زودگذر هستند، انتقاد می‌کند.
کس به بزم دلبران از دور گردان پیش نیستقرب نزدیکان مجلس حرف و صوتی بیش نیست
هوش مصنوعی: هیچ کس در مجلس محبوبان از دور هم نمیتواند خود را به نزدیکان برساند، چرا که در این محفل تنها صحبت و صدای نزدیکان به گوش میرسد.
در صلات عاشقان دوری و تنهاییست رکنگو قضا کن طاعت خود هر که اینش کیش نیست
هوش مصنوعی: در نماز عاشقان، دوری و تنهایی بخشی از اصول و بنیاد است. پس ای کسی که این باور را نمیپذیری، بگو که قضا و قدر را بپذیر و عبادت خود را انجام بده.
ما نکو دانیم طور حسن دور افتاده دوستقرب ارزانی به مشتاقی که دور اندیش نیست
هوش مصنوعی: ما به خوبی میدانیم که زیبایی دوست، چه بسا از دور بودنش، نزد کسی که عاشق اوست، ارزش و قرب بیشتری دارد، حتی اگر او انسان دوراندیشی نباشد.
بر سر خوانند نزدیکان ولیکن لطف شاهمنتظر جز بر ره دریوزهٔ درویش نیست
هوش مصنوعی: در کنار سفره، نزدیکان و دوستان حضور دارند، اما با این حال، محبت و مهربانی شاه تنها برای کسی است که در حال درخواست و نیاز است.
انگبین زهر هلاک تست با دوری بسازای مگس مرگ تو در نوش است اندر نیش نیست
هوش مصنوعی: عسل برای تو زهر مرگ است، پس ای مگس، با این دوری کنار بیا. مرگ تو در همین نوشیدنی نهفته است که در نیش تو قرار دارد.
دلبران وحشی حکیمانند ضایع کی کنندمرهم خود را بر آن دل کز محبت ریش نیست
هوش مصنوعی: عشق و محبت در دل به قدری عمیق و تأثیرگذار است که خردمندان و عاقلها هرگز نمیتوانند آسیبهای خود را بر روی کسی که به او عشق ورزیدهاند، بگذارند. آنها نمیخواهند که دلشان را که به خاطر محبت زخمدار شده، به راحتی نادیده بگیرند.