شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شوق عاشقانه اشاره دارد. شاعر با تجسم تصویر معشوق خود، به گرد او می‌چرخد و از زیبایی‌ها و جذابیت‌هایش سخن می‌گوید. او از عشق و محبت خود می‌نالد و به علاقه‌اش به معشوق تأکید می‌کند. شاعر به ناز و جذابیت‌های معشوق، از جمله نگاه‌ها و حرکاتش، اشاره کرده و غم عشق و شورش را در دل خود حس می‌کند. به طور کلی، این شعر بیانگر درد و شوق عاشقانه است که در کنار زیبایی‌های معشوق، روح شاعر را تسخیر کرده است.
گرد سر تو گردم و آن رخش راندنتوان‌دست و تازیانه و مرکب جهاندنت
هوش مصنوعی: من گرد تو میگردم و آن اسب زیبا را راندن تو، و آن دست و چوب و مرکب دنیا را.
شهری به ترکتاز دهد بلکه عالمیترکانه برنشستن و هر سو دواندنت
هوش مصنوعی: شهری به تو حملهآورده و جهانی را تسخیر کردهای و در هر گوشهای که میروی، در حال دویدن هستی.
پیش خدنگ پرکش ناز تو جان دهموان شست باز کردن و تا پر نشاندنت
هوش مصنوعی: اگر برای التماس و خواهش تو، جانم را فدای تیر باریک و زیبای تو کنم، و آمادهام که چشمانت را باز کنی و پرواز زیبایت را به آسمان ببینی.
میرم به آن عتاب که گویا سرشته‌اندسد لطف با ادای تعرض رساندنت
هوش مصنوعی: من به جایی میروم که گویی محبت را با نوعی تهدید و کنایه آمیختهاند، تا تو را به حالت زیبایی برسانند.
طرز نگاه نازم و جنبیدن مژهوان دامن کرشمه به مردم فشاندنت
هوش مصنوعی: طرز نگریستن من و حرکت مژههایم و دامن پر از تردید که بر دلها مینشیند.
وحشی اگر تو فارغی از درد عشق ، چیستاین آه و ناله کردن و این شعر خواندنت
هوش مصنوعی: اگر تو از درد عشق بینیازی، پس این آه و ناله و شعر خواندن تو برای چیست؟