شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی و محبت اشاره دارند. شاعر از دوستی و همنشینی خوب با دیگران سخن می‌گوید و وفاداری را به عنوان یک ویژگی ارزشمند توصیف می‌کند. همچنین، نگرانی از رقیب و خطراتی که ممکن است برای عشق و دوستی پیش آید، را بیان می‌کند. شعر به عمق احساسات انسانی و چالش‌های ناشی از عشق و وفاداری می‌پردازد و در نهایت تصویری از ناپایداری و خطرات زندگی را به نمایش می‌گذارد.
خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشدصراحی در بغل جام میش در آستین باشد
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که مانند غنچه در کنار گلها باشد، و در آغوشش همچون جامی از می، حالتی خوشایند و دلپذیر را تجربه کند.
ز دستت هر چه می‌آمد به ارباب وفا کردینکردی هیچ تقصیری وفاداری همین باشد
هوش مصنوعی: هر چه از دستت برمیآمد، برای ارباب وفا انجام دادی و هیچگونه تقصیری نکردی. وفاداری نیز همین است.
رقیبا می‌دهی بیمم که دارد قصد خون ریزیتازین بهتر چه خواهد بود یا رب اینچنین باشد
هوش مصنوعی: ای رقیب، نگرانی و بیمی که از تو دارم، حاکی از این است که شاید قصد جان من را کردهای. آیا چیزی بدتر از این ممکن است؟ خداوند، آیا واقعاً این حقیقت است؟
کجا گفتن توان شرح غم محمل نشین خوداگر همچون جرس ما را زبان آهنین باشد
هوش مصنوعی: کجا میتوان درد و غم کسی را که سوار بر مهدی میباشد بیان کرد، اگر ما هم مانند جرس، زبانی مقاوم و سخت داشته باشیم؟
به هر ویرانه کانجا وحشی دیوانه جا گیردز هر سو دامنی پرسنگ طفلی در کمین باشد
هوش مصنوعی: هر ویرانهای که در آن وحشی دیوانهای وجود دارد، از هر طرف دامن پرسنگی است که کودکی در کمین نشسته است.