شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و محبت می‌پردازد و به چالش‌های آن اشاره می‌کند. شاعر از خوب بودن آنچه که گفته و انجام داده سخن می‌گوید و بر این باور است که در عشق نیازی به اندیشیدن به طعنه‌های دیگران نیست. او به داستان صبر ایوب اشاره می‌کند و می‌گوید که صبر او کافی است و بیشتر از آن ممکن نیست. همچنین به مجنون و لیلی اشاره می‌کند و می‌گوید که ادعای یکرنگی در عشق در میان نیازها و مشکلات دیگران بی‌معناست. در نهایت، شاعر از عشق و محبت به عنوان پدیده‌ای ناشناخته یاد می‌کند و به زیبایی‌های عشق در دل یعقوب و دشواری‌های یوسف در زندان اشاره می‌کند. شعر به نوعی نمایانگر عمق احساسات و تجربیات انسانی در ارتباط با عشق است.
آنچه کردی ، آنچه گفتی غایت مطلوب بودهر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود
هوش مصنوعی: هر چه انجام دادی و هر چه گفتی، در عالیترین شکل ممکن بود. تمام سخنان و کارهایت، خوب و پسندیده بود.
من چرا در عشق اندیشم ز سنگ طعن غیرآنکه مجنون بود اینش در جهان سرکوب بود
هوش مصنوعی: من چرا در عشق فکر کنم به سنگی که دیگران پرتاب میکنند، در حالی که مجنون همواره در این دنیا سرکوب شده است.
چند گویی قصهٔ ایوب و صبر او بس استبیش از این ما صبر نتوانیم آن ایوب بود
چقدر از حضرت ایوب و صبر زیاد او صحبت میکنی، بیش از این صبوری در توان ما نیست ما همانند او نیستیم(در صبوری)
بود از مجنون به لیلی لاف یکرنگی دروغدر میان گر احتیاج قاصد و مکتوب بود
هوش مصنوعی: مجذوب عشق به لیلی، مجنون ادعای یکرنگی می‌کند، اما در واقع این یک دروغ است که در شرایطی که به پیامآور و نامه نیاز دارد، به وجود میآید.
من نمی‌دانم که این عشق و محبت از کجاستاینقدر دانم که میل از جانب مطلوب بود
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم این عشق و محبت از کجا نشأت میگیرد، اما میدانم که این احساسات به خاطر جذابیت و کشش طرف مقابل است.
این عجایب بین که یوسف داشت در زندان مصرپای در زنجیر و جایش در دل یعقوب بود
این عجایب عشق را ببین که چگونه یوسف در زندان مصر گرفتار شده بود، اما در دل پدرش در دوردست ها جایگاه ویژهای داشت و فراموش ناشدنی بود
وحشی این مژگان خون پالا که گرد غم گرفتیاد آن روزی که در راه کسی جاروب بود
هوش مصنوعی: آن مژههای زیبا که سرخ شدهاند، خاطر روزی را زنده میکنند که به خاطر شخصی خاص، دل به غم سپرده بودم و در مسیر او از خود بیخود شده بودم.