شمارهٔ ۱۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به وصف شادی و مستی ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر به توصیف زیبایی و تأثیرات عمیق عشق و نوشیدن شراب می‌پردازد. او از پرنده‌ای سخن می‌گوید که نقل و می‌آورد و از زیبایی شمعی و پروانه‌ای که به آن می‌پردازد، یاد می‌کند. همچنین، شاعر به شهرت و آوازه عشق و مستی اشاره دارد و در نهایت به این پرسش می‌رسد که آیا با کسی جز معشوقش آشنا بوده است یا نه. در کل، شعر به عمق احساسات و سرخوشی‌های ناشی از عشق و زهدان پرداخته است.
آن مستی تو دوش ز پیمانهٔ که بودچندین شراب در خم و خمخانهٔ که بود
هوش مصنوعی: این دوش، آن حالت مستی تو از کجا ناشی میشود؟ در کدامین میخانه و از کدامین میفقیه بوده که اینقدر شراب در آنجا وجود داشته است؟
ای مرغ زود رام که آورد نقل و میدام فریب آب که و دانهٔ که بود
هوش مصنوعی: ای پرنده‌ای که به راحتی به دام میافتی، چه کسی تو را فریب داده است، آب یا دانهای که در اینجا وجود دارد؟
روشن بسان آتش حسنت می که شدشمعت زبانه کش پی پروانهٔ که بود
هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند آتش روشن است، مانند شمعی که شعلهاش به طرف پروانه‌ای میرقصد.
آوازه‌ات به مستی و رندی بلند شدافشای آن ز نعرهٔ مستانهٔ که بود
هوش مصنوعی: شانس و شهرت تو در عیش و خوشگذرانی معروف شد و این شهرت ناشی از فریادهای شاد و پرشور افرادی است که در حال لذت بردن از زندگی هستند.
وحشی چه پرسش است که شد با که آشناخود گو که او به غیر تو بیگانه که بود
هوش مصنوعی: وحشی چه نیازی به سوال است که با چه کسی آشنا شدهای؛ خودت بگو که او حتی بدون تو نیز بیگانه است.