شمارهٔ ۱۷۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عاشقانه بودن عشق و حالت‌های دل عاشق می‌پردازد. شاعر از ورود محبوب به دنیای خود سخن می‌گوید و این تغییر را به یک لحظه شگفت‌انگیز تشبیه می‌کند. او درباره زیبایی محبوب و اثر آن بر دل و جسمش صحبت می‌کند و این که چگونه آرزوها و مژده‌های جدیدی به زندگی‌اش رسیده است. شاعر همچنین به غم و شیرینی عشق اشاره می‌کند و از تنهایی و انتظارش می‌گوید. در پایان، به مخاطب هشدار می‌دهد که در خواب نماند و آماده‌ی مواجهه با واقعیت باشد، چرا که وقت عشق و ملاقات فرا رسیده است.
ملک دل را سپه ناز به یغما آمددیده را مژده که هنگام تماشا آمد
هوش مصنوعی: دل به تسخیر زیباییها درآمد و چشمها خبر میدهند که وقت تماشا و لذت بردن از آن زیبایی فرارسیده است.
تا چه کردیم که چون سبزه ز کویی ندمیمگل به گلزار شد و لاله به صحرا آمد
هوش مصنوعی: ما چه کردهایم که چون گیاهان سبز در کویی قرار میگیرند، گلها در باغ و لالهها در دشت رو به رشد آمدهاند؟
پرتو طلعت یوسف مگرش خواهد عذرآنچه بر دیدهٔ یعقوب و زلیخا آمد
هوش مصنوعی: زیبایی و درخشش چهرهٔ یوسف ممکن است بهانهای باشد برای توجیه تمام آنچه که بر چشمان یعقوب و زلیخا گذشته است.
غمزه‌اش کرد طمع در دل و چونش ندهمخاصه اکنون که تبسم به تقاضا آمد
هوش مصنوعی: چشمک او باعث شد که امید در دل من بیدار شود و حالا که با لبخندش تقاضا کرده، نمیتوانم او را نادیده بگیرم.
مژدهٔ عمر ابد می‌رسد اکنون ز لبشصبرکن یک نفس ای دل که مسیحا آمد
هوش مصنوعی: خبر خوش زندگی جاودان اکنون از لب او می‌رسد. ای دل، یک لحظه صبر کن، زیرا منجی و نجاتدهنده آمده است.
منع دل زین ره پر تفرقه کردم نشنیدرفت با یک حشر طاقت و تنها آمد
هوش مصنوعی: دل را از این مسیر پر از تفرقه دور نگه داشتم، اما آن بیخبر، با جمعی آمده و سپس تنها برگشته است.
باش آماده فتراک ملامت وحشیکه تو در خوابی و صیاد ز سد جا آمد
هوش مصنوعی: هر لحظه آماده باش که ممکن است مورد سرزنش قرار گیری، زیرا در غفلت و خواب هستی و شکارچی نزدیک شده است.