شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که محبت و زیبایی او چنان کشش و تأثیر دارد که مردم را به سوی خود می‌کشاند. معشوق مثل باغی شکفته است و مردم همچنان که سبزه و گل‌ها به او نزدیک می‌شوند، دلشان به سوی او روان است. شاعر از زیبایی و طراوت معشوق می‌گوید که به مانند لاله و گل‌های دیگر، توجه و عشق مردم را جلب کرده است.
ما را به سوی خود خم موی تو می‌کشدزنجیر کرده بر سر کوی تو می‌کشد
هوش مصنوعی: خم موی تو ما را به سمت خود می‌کشد، گویی زنجیری برگردنمان انداخته و به سوی خانهات میبرد.
ای باغ خوش بخند که خلقی ز هر طرفچون سبزه رخت بر لب جوی تو می‌کشد
هوش مصنوعی: ای باغ زیبا، لبخند بزن که مردم از اطراف همچون سبزهها به سمت تو میآیند و بر کنار جوی تو حضور دارند.
ای سبزه، بخت سبز تو داری که لاله سانهر سو کسی پیاله بر روی تو می‌کشد
هوش مصنوعی: ای سبزه، تو خوشبختی که مانند لاله، هرکس برای تو احترام و زیبایی قائل است و پیالهای را بر روی تو میگذارد.
ای بوستان شکفته شو اکنون که خلق رادل همچو غنچه باز به سوی تو می‌کشد
هوش مصنوعی: ای باغ پرگل، اکنون زمان آن است که شکوفا شوی، زیرا مردم را دلهایشان مانند غنچه، به سمت تو جذب می‌کند.