شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی عشق و جذبه آن می‌پردازد. شاعر با به تصویر کشیدن حال و هوای عشق، از حالتی سرمستی و سرخوشی سخن می‌گوید که با آمدن محبوب، همه چیز رنگ و بویی متفاوت می‌گیرد. او همچنین به قدرت عشق اشاره می‌کند که انسان را از هر مسیر و راهی به سمت معشوق می‌کشاند. در نهایت، شاعر با استفاده از تصاویری چون سبو و صراحی، به چالش‌های عشق و شگفتی‌های آن اشاره می‌کند و بر بی‌خیالی و زیبایی عاشقانه تأکید می‌کند.
که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآیدکلاه کج نهد از ناز و بر سرگذر آید
هوش مصنوعی: اگر آن فرد سرمست و جذاب بیرون بیاید و با ناز کلاه کج بر سر بگذارد، جان انسان را خواهد برد.
رسید بار دگر بار حسن حکم چه باشددگر که از نظر افتد که باز در نظر آید
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی دوباره بروز کند، چه حسی خواهد داشت اگر از دید پنهان شود و دوباره در دیدهها ظاهر گردد؟
ز سوی مصر به کنعان عجب رهیست که باشدهنوز قافله در مصر و قاصد و خبر آید
هوش مصنوعی: عجیب است که در حالی که قافله هنوز در مصر است و خبری از آن نمیرسد، مسیر بین مصر و کنعان همچنان باز است و میتوان به آن سفر کرد.
کمینه خاصیت عشق جذبه‌ایست که کس راز هر دری که پرانند بیش ، بیشتر آید
هوش مصنوعی: عشق دارای خاصیتی است که انسان را به شدت تحت تأثیر قرار میدهد و باعث میشود با وجود هر مشکلات و چالشهایی که پیش میآید، احساسات و جذبههایش همچنان بیشتر و بیشتر شود.
سبو به دوش و صراحی به دست و محتسب از پینعوذبالله اگر پای من به سنگ بر آید
هوش مصنوعی: شخصی با سبویی بر دوش و ظرفی در دست، در حال حرکت است و مراقبی که از او مراقبت می‌کند، انتظار دارد که اگر او پایش به سنگی برسد، دچار مشکل شود و از روی آداب دور شود. این تصویر نشاندهنده وضعیتی است که در آن فرد در تلاش است از موانع و مشکلات عبور کند، در حالی که دیگران بر او نظارت دارند.
مگو که وحشیم آید ز پی اگر بروم منچه مانعست نیاید چرا به چشم و سر آید
هوش مصنوعی: نگو که ما از وحشت میآییم، اگر من بروم، چه چیزی مانع میشود که نیایند؟ چرا باید به چشم و سر ما بیایند؟