شمارهٔ ۲۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به بیان حال و روز خویش می‌پردازد. او به زیبایی توصیف می‌کند که چگونه عشق و حضور معشوق‌اش در زندگی‌اش غوغایی به پا کرده است. او احساس می‌کند که امروز، معشوقش به خانه‌اش آمده و این احساس، او را مست و شاداب کرده است. همچنین، به غم و جنون ناشی از دوری معشوق نیز اشاره دارد و بیان می‌کند که دیوانگی‌هایش موضوع گفتگوهای دیگران شده است. در نهایت، او به ویرانی قلبش در نبود معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که غم و تنهایی‌اش همچون جغدی وحشی، در دلش جا خوش کرده است.
مست آن ترک به کاشانه من بود امروزوه چه غوغا که نه در خانهٔ من بود امروز
هوش مصنوعی: امروز آن ترک زیبا در خانهام مست بود و چه هیاهویی به پا شده که در واقع هیچکدام از این اتفاقات در خانهام نبود.
وای بر غیر اگر یک دو سه روزی ماندبا من این نوع که جانانهٔ من بود امروز
هوش مصنوعی: اگر کسی غیر از من یک یا دو روزی پیش من بماند، وای به حال او، زیرا امروز کسی که جان و دل من بود، در کنارم نیست.
بی لبت خون دلی بود که دورم می‌دادمی که در ساغر و پیمانهٔ من بود امروز
هوش مصنوعی: بی وجود تو، قلبم پر از درد و غم است که مرا به دوری میکشاند، در حالی که امروز در لیوان و پیمانه من، یاد تو همچنان باقی است.
بسکه شب قصهٔ دیوانگی از من سر زدبر زبان همه افسانهٔ من بود امروز
هوش مصنوعی: به خاطر شبهایی که در آنها از دیوانگیام صحبت کردم، امروز داستان من به زبان همه افتاده است.
شرح ویرانگی جغد غم از وحشی پرسزانکه یک لحظه به ویرانهٔ من بود امروز
هوش مصنوعی: برای درک عمق حسرت و تنهایی، از یک موجود وحشی بپرس که چطور در میان ویرانگی و خرابیها، جغدی غمگین را مشاهده کرده است. چرا که امروز، خود او یک لحظه در ویرانی من حضوری عمیق و تأثیرگذار داشته است.