شمارهٔ ۳۰۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره ناکامی و نرسیدن به آرزوها و اهداف زندگی است. شاعر با تشبیه خود به برق و رعد، سرعت حرکتش را بیان می‌کند، اما می‌گوید که با این حال به مقصد نمی‌رسد. او به عدم کمک خدا و شرایط نامناسب اشاره می‌کند و می‌افزاید که مسأله عشق نیز برای کسی حل نشده است. در نهایت، شاعر با استفاده از تشبیه، به حسرت و دوری از معشوق اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که به دلیل انتخاب‌های نادرست، به هدف خود نمی‌رسد.
جان رفت و ما به آرزوی دل نمی‌رسیمهرچند می‌رویم به منزل نمی‌رسیم
هوش مصنوعی: اگرچه عمر ما به سر میرسد و آرزوهایمان به دل میماند، اما بالاخره نمیتوانیم به مقصدی که در نظر داریم برسیم.
برقیم و بلکه تندتر از برق و رعد نیزوین طرفه تر که هیچ به محمل نمی‌رسیم
هوش مصنوعی: من سریعتر از برق و رعد میروم و جالبتر این که به هیچ وسیلهای نمیتوانم برسید.
لطف خدا مدد کند از ناخدا چه سودتا باد شرطه نیست به ساحل نمی‌رسیم
هوش مصنوعی: اگر مدد خداوند باشد، به کمک ناخدا چه فایدهای دارد؟ زیرا تا زمانی که باد مناسب نباشد، نمیتوانیم به ساحل برسیم.
در اصل حل مسأله عشق کس نکردیا ما بدین دقیقهٔ مشکل نمی‌رسیم
هوش مصنوعی: در واقع، هیچکس در حل مسأله عشق موفق نبوده یا ما به این عمق از مشکل نمی‌رسیم.
وحشی نمی‌رسد ز رهی آن سوار تندکش از ره دگر ز مقابل نمی‌رسیم
هوش مصنوعی: وحشی نمیتواند به آن سوار تندرو که از راه دیگری میآید برسد. ما هم از مقابل او نمیتوانیم به او نزدیک شویم.