شمارهٔ ۳۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عمیق عاشقانه و درد جدایی پرداخته و از زیبایی و دلربایی معشوق سخن می‌گوید. شاعر از بی‌وفایی یاد می‌کند و به سختی‌هایی که از جدایی و loneliness تجربه می‌کند، اشاره دارد. او همچنین به بزم و شادی‌های موقتی و اثرات مخرابی آن‌ها در دل عاشق اشاره می‌کند. احساساتی چون غم، حسرت و وابستگی در این ابیات طنین‌انداز است.
ای از گل عذرات هر مرغ را نواییدر هر دلی خیالی بر هر سری هوایی
هوش مصنوعی: ای گل زیبایی که هر پرندهای صدایی دارد و هر دلی خیال و آرزویی در سر دارد.
آیین بی‌وفایی هم خود بگو که خوب استاز چون تو خوبرویی و ز چون تو دلربایی
هوش مصنوعی: اگر کسی به بی‌وفایی رفتار کند، خودش بگوید که این کار خوب است؛ چرا که زیبایی و جذابیت تو این بی‌وفایی را توجیه می‌کند.
هر جا سگ تو دیدم رو داد گریه بیخودچون بی‌کسی که بیند از دورآشنایی
هوش مصنوعی: هر جا سگ تو را دیدم، بدون دلیل و بیهوده شروع به گریه کردم، مانند کسی که از دور فرد آشنایی را میبیند، اما در واقع تنها و بیکس است.
آمد به بزم رندان مست از می شبانهمینا شکست جایی ساغر فکند جایی
هوش مصنوعی: در یک مجلس شاد و پر نشه، کسی وارد میشود که از شراب شبانه سرمست است. او دور و بر خود را بررسی می‌کند و گاهی مینا را میشکند و گاهی هم جام را به زمین میاندازد.
وحشی وداع جان کن کامد به دیدن توسنگین دلی ، غریبی ، عاشق کشی ، بلایی
هوش مصنوعی: ای جان، با اقبال تو این لحظه فرا رسیده است. در مقابل تو آمدهام، با دلی سنگین و غمزده. تو در منزلت، غریب و جذاب، خوابهای عاشقانه و دردناک را به ارمغان میآوری.