رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شوخی و عدم توجه به زیبایی و نور اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر ما زیبایی و نور را نادیده بگیریم، دچار بدحالی خواهیم شد. وقتی که شمع روشنایی (یعنی زیبایی) از نظر پنهان می‌شود، چشم‌ها از نور خالی می‌شوند و احساس فقدان می‌کنند.
شوخی که خطش آیهٔ فرخ فالی استنادیدن آن موجب صد بد حالی است
هوش مصنوعی: اگر کسی از نشانههای خوشبختی و شانس خوب غافل شود، حتماً با مشکلات و ناخرسندیهای زیادی روبرو خواهد شد.
تا شمع رخش نهان شد از پیش نظرشد دیده تهی ز نور و جایش خالی است
هوش مصنوعی: زمانی که چهره زیبای او از دیدگان ناپدید شد، چشمانم از نور او خالی گردید و جای او در دل من خالی است.