رباعی شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به افرادی اشاره میکند که در پی او و در جستجویش هستند. او از حسادت و رشک به طبیعت سخن میگوید و این احساس را بیان میکند که چرا دیگران به محبوبش توجه دارند و به او نمیپردازند. شاعر از این وضعیت ناراضی است و این مسأله او را آزار میدهد.
آنان که به کویی نگران میگردندپیوسته مرا به قصد جان می گردند
هوش مصنوعی: افرادی که در محلهای خاص در حال گشت و گذار هستند، همواره به دنبال من هستند و نیت بدی در سر دارند.
از رشک نبات میدهم جان که چراگرد سر هم نام فلان میگردند
هوش مصنوعی: من از حسادت به نبات جانم را میدهم، چرا که نام فلانی دور تا دور سرش میچرخد.