رباعی شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شگفتی صید(فراگیر) اشاره می‌کند که جان طرب را به ارمغان می‌آورد. سیمرغ، نماد بزرگی و آزادی، در برابر چنگال بازگردانده می‌شود. هر جا که صدای طبل طرب به گوش برسد، مرغ‌های دل از شوق بلند می‌شوند و به پرواز در می‌آیند. به طور کلی، شعر بیانگر آزادی و شوق در همراهی با زیبایی و موسیقی است.
در صیدگه‌ات جان به طرب باز آیدسیمرغ اسیرِ چنگل باز آید
هوش مصنوعی: در شکارگاه تو، وقتی که جان شاد و خوشحال می‌شود، سیمرغی که اسیر دام است، دوباره در دامان زندگی برمیگردد.
هر جا که صدای طبل باز تو رسدصد مرغِ دل از شوق به پرواز آید
هوش مصنوعی: هر جا صدای طبل تو به گوش برسد، دلهای بسیاری از شوق به پرواز در می‌آیند.