رباعی شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شعر نشاندهنده شور و عشق عمیق به معشوق است. شاعر بر این باور است که کسی که در مسیر عشق گام برمیدارد و با احترام به آن مینگرد، خوشبخت و شایسته است. او دوست دارد که تنها چشمش به سوی معشوق باشد و دلش در انتظار دیدار یار بماند.
خوش آن که ره عشق بتی پیمایدبرخاک رهش روی ارادت ساید
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در مسیر عشق معشوقش گام برمیدارد و با عشق و ارادت، پا به خاک راه او میگذارد.
یک سو نظرش که غیر پیدا نشوددل در طرفی که یار کی میآید
هوش مصنوعی: چشمش را به جایی دوخته که دیگر کسی دیده نشود و دلش در حال انتظار است که محبوبش چه زمانی خواهد آمد.