رباعی شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و اشتیاق به محبوبش صحبت میکند. او شب را به گریه و ناله گذرانده و احساس میکند که با بخت بدش درگیر است. او به یاد محبوبش اشک میریزد و به یاد روزی که با او بود، احساس دلتنگی و غم میکند.
امشب همه شب ز هجر نالان بودمبا بخت سیه دست و گریبان بودم
هوش مصنوعی: امشب به خاطر دوری محبوب دلم پر از ناله بود و درگیر بخت شوم خودم بودم.
قربان شومت دی به که همره بودیکامشب همه شب به خویش گریان بودم
هوش مصنوعی: من به خاطر تو قربانی میشوم، چرا که شب گذشته به تنهایی و گریهزاری مشغول بودم.