تناجی
وحشی بافقی

رباعی شمارهٔ ۵۸

در نفی رخت شمع شبی راند سخنروزش دیدم گرفته کنجی مسکن
مانندهٔ عاصیی که در روز جزابا روی سیاه سر برآرد ز کفن