رباعی شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تمجید از مقام و جایگاه شخصی می‌پردازد و به زیبایی‌های او اشاره می‌کند. او درخواست می‌کند که این شخص از او دور نشود، زیرا او را به عنوان سایه‌ای از رحمت خداوند می‌بیند. به طور کلی، ابیات بیانگر احترام و محبت عمیق شاعر نسبت به آن فرد ویژه است.
ای رفعت و شان فروترین پایه توخوبی یکی از هزار پیرایهٔ تو
هوش مصنوعی: تو ای کسی که در اوج و بلندی، پایهات مانند پایهای فرودست و پایین است، خوبی تو تنها یکی از هزاران زینت و زیبایی تو محسوب میشود.
از بهر خدا سایه زمن باز مگیرای سایهٔ رحمت خدا سایهٔ تو
هوش مصنوعی: ای سایهٔ رحمت خدا، خواهش میکنم به خاطر خدا سایهات را از من برندار.