شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حال و روز دشوار اهل هنر و خردمندان اشاره می‌کند. او می‌گوید که در دنیای پر از فتنه و بلا، تنها اشک‌ها و رنج‌ها هستند که می‌توانند پاک کننده‌ی دل و جان آدمی باشند. همچنین، شاعر به ظلم و جفای زمانه اشاره می‌کند که به اهل هنر سخت می‌گذرد و نمی‌توان از آن گریخت. در نهایت، اشاره می‌کند که در جامعه‌ای که افراد ناتوان و بی‌نما هستند، باید از مهم‌ترین مسائل و افراد دوری کرد و به مسیر درست هدایت شد.
گردون ز برای هر خردمندصد شربت جان گزا در آمیخت
هوش مصنوعی: به خاطر هر فرد باهوش و خردمند، آسمان صد نوع نوشیدنی جانافزا و مفید را ترکیب کرده است.
گیتی ز برای هر جوانمردهر زهر که داشت در قدح ریخت
هوش مصنوعی: دنیا به احترام هر مرد بزرگ و شجاع، هر درد و زجر و تلخی را که داشت در ظرف زندگیاش میریزد.
از بهر هنر در این زمانههر فتنه که صعبتر برانگیخت
هوش مصنوعی: برای هنر در این دوران، هر مشکلی که سختتر باشد، بیشتر برانگیخته شده است.
جز آب دو دیده می نشویدخاکی که زمانه بر رخم ریخت
هوش مصنوعی: جز اشکهای من، هیچ چیز دیگری نمیتواند از چهرهام غبار و آلودگی زمان را برطرف کند.
بر اهل هنر جفا کند چرخنتوان ز جفای چرخ بگریخت
هوش مصنوعی: چرخ فلک به هنرمندان ظلم می‌کند و نمی‌توان از ظلم آن رهایی یافت.
چون هست زمانه سفله پرورکی دست زمانه بر توان بیخت
هوش مصنوعی: زمانهای که عدهای بیارزش را پرورش میدهد، چگونه میتواند بر نیکوکاران و توانمندان دست یازد؟
چون کون خران همه سراننددست از دم خر بباید آویخت
هوش مصنوعی: وقتی که انسانها در زندگی دچار غرور و خودبزرگبینی میشوند، باید از موضوعات بیاهمیت و درگیریهای بیاساس دوری کنند.