شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از زیبایی و جذابیت جمال ملک صحبت میکند و به خواب و غفلت اشاره دارد. او از تأثیر کلمات قضا و سرنوشت بر گوشش میگوید و به شخص خفته میگوید که اگر میخواهد به آزادی برسد، باید به بندهای شایسته و خاص تبدیل شود.
بر یاد جمال ملک چشمم به غنوداز لفظ قضا شنو که گوشم چه شنود
هوش مصنوعی: چشمم به زیبایی پادشاهی خواب میرفت و در این حال از سرنوشت چیزهایی میشنوم که گوشم از آنها آگاه است.
ای خفته رساندت به آزادی زودگر بنده رشید خاص را خواهی بود
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به آزادی برسی و از خواب بیدار شوی، باید به زودی تلاش کنی و در خدمت شخص ویژهای که در راه رشد و پیشرفت تو کمک میکند، باشی.