شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر از لباس تنگ و زیبای معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که دیدن جمال او موجب حیرت می‌شود. او همچنین اشاره می‌کند که اگر عشق لیلی از سنگ دل شکسته شود، باز هم آسیب‌پذیری معشوق او را تهدید می‌کند. شاعر احساسات عمیق خود را به تصویر می‌کشد و می‌گوید که عشق و فراقش به حدی است که دل نمی‌تواند دو رنگی و دوگانگی را تحمل کند. در نهایت، شاعر از نواهای دل و ناله‌هایی که در دل مخفی کرده، یاد می‌کند و بیان می‌کند که همه‌ی این احساسات در ارتباط با زیبایی و دلربایی معشوقش شکل می‌گیرد.
که تنگ دوخت عفی الله قبای تنگ تو را که داد زیب دگر سرو لاله رنگ تو را
هوش مصنوعی: حاکمیت خداوند به تو یک لباس تنگ داده که باعث شده زیبایی و جلوههای خاصی به تو ببخشد، و تو را به رنگ گل لاله و قامت سرو درآورده است.
مصوّری که جمال تو دید حیران ماندچو در خیال درآورد زیب و رنگ تو را
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی تو را ببیند، متحیر و شگفتزده می‌شود. او وقتی به خیال و اندیشهاش می‌پردازد، از زیبایی و رنگ تو الهام می‌گیرد.
ز سنگ لیلی اگر کاسه‌ای شکست چه شدجفاکشان همه بر سر زنند سنگ تو را
هوش مصنوعی: اگر کاسه‌ای از سنگ لیلی بشکند، چه اتفاقی میافتد؟ ظالمها همه بر سر سنگ تو میزنند.
هزار بار دمی از برای مدّ نظربه لوح سینه کشم صورت خدنگ تو را
هوش مصنوعی: هزار بار برای یاد تو، تصویر چهرهات را در ذهنم به نقش میکشم.
لطیفه‌یست نهان در تکلّمت که ز نازبکس نمیکند اظهار صلح و جنگ تو را
هوش مصنوعی: در صحبتهایت لطافتی نهفته است که به خاطر ناز و غرورت هرگز به صراحت از صلح و جنگ با من سخن نمیگویی.
سخن یکی‌ست، برو باغبان و عشوه مدهکه دل قبول ندارد گل دو رنگ تو را
هوش مصنوعی: به یک سخن، به باغبان بگو که ناز و کرشمه نکند، زیرا دل نمی‌تواند دو رنگی و رنگادو را بپذیرد.
دلم که همنفسی کرد با تو ای مطربنوای ناله فزون ساخت تار چنگ تو را
هوش مصنوعی: وقتی دلم با تو همدل و همنوا شد، ای نوازنده، صدای نالهام بیشتر از قبل شد. صدای چنگت هم پررنگتر شد.
نهفت ناله فغانی! درون پردهٔ دلچو گل بغنچه نگهداشت نام و ننگ تو را
هوش مصنوعی: در دل من نالهای پنهان است که مانند غنچهای درون خود نگه داشتهام. این ناله بیانگر نام و آبرویت است.