شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: این شعر در مورد احساسات عمیق و جراحت‌های عاشقانه صحبت می‌کند. شاعر از طرفی به محبوبش هشدار می‌دهد که دیگر جفا نکند، زیرا او دیگر قادر به تحمل آن نیست. او به نوعی از ملامت و رنج ناشی از عشق می‌پردازد و می‌گوید که وفا و محبت در دل محبوبش جایی ندارد. شاعر به زیبایی و ظرافت محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی فراتر از آن است که در کلمات و توصیفات بگنجاند. همچنین به درد و اندوه ناشی از عشق و بی‌توجهی اشاره می‌کند و از احساس خستگی و ناامیدی در این زمینه سخن می‌گوید. Overall, این شعر ترکیبی از عشق، حسرت و درخواست توجه و وفا است.
جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجدچنان شدم که بدل ماجرا نمی گنجد
هوش مصنوعی: لطفاً به من ظلم نکن که دیگر نمیتوانم این ظلم را تحمل کنم. به قدری تغییر کردهام که حتی ماجراهایم را نمیتوانم درک کنم.
هزار گونه جفا نقش بسته در دل توچه شد که یکدو رقم از وفا نمی گنجد
هوش مصنوعی: دل تو پر از آزار و بیمهریهای مختلف است، پس چرا حتی یک نمونه از محبت و وفا در آن وجود ندارد؟
مدار چشم سیه را بسرمه ی شوخیکه در کرشمه ی این جز حیا نمی گنجد
هوش مصنوعی: چشمهای تیرهات را با لطافت و شوخی زینت بده، زیرا زیبایی این نگاه در چیزی جز حیا نمیگنجد.
خراب آن بدنم ای نهال روز افزونکه همچو لاله و گل در قبا نمی گنجد
هوش مصنوعی: توی وجود من خرابکاری شده، ای درخت جوان که مثل گل و لاله در این لباس نمیگنجد.
نگویمت که مکن گوش حرف بیگانهچو در دلت سخن آشنا نمی گنجد
هوش مصنوعی: به من نگو که به حرف دیگران گوش نده؛ چرا که اگر در دل خودت جایی برای سخن آشنا نباشد، حرفهای بیگانه چه فایدهای دارند؟
درآمدی بدل و رستم از بلای جهانبهر کجا که تو باشی بلا نمی گنجد
هوش مصنوعی: درد و رنجی که در دنیا وجود دارد، برای کسی مثل رستم یا کسی که شایستگی دارد، تأثیرگذار نیست و در هر جا که باشی، مشکلات نمیتوانند تو را تحت تأثیر قرار دهند.
بدرد عشق فغانی خسته را دل تنگچنان پرست که یاد دوا نمی گنجد
هوش مصنوعی: دل تنگ و خستهای در عشق به اندازهای شکیباست که حتی یاد درمان و دارو هم در آن جا نمیشود.