شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان احساسات خود می‌پردازد و می‌گوید که عذاب ناشی از قهر خدا را به مثابهٔ نعیم می‌داند و نوشیدن شراب محبت الهی را بالاتر از آب زلال می‌شمارد. او به محدودیت‌های انسانی در رسیدن به درک درست اشاره می‌کند و از خداوند درخواست می‌کند که همگی را با لطف و رحمت خود در آغوش گیرد.
با ضربت قهر تو نعیم است عذاببا شربت لطف تر سراب است شراب
هوش مصنوعی: اگر ضربهی قهر تو عذاب باشد، نعیم و خوشی است. و اگر با لطف تو نوشیده شود، سراب و غیرواقعی است مثل شراب.
در قدرت ما نیست رسیدن به صوابیا رب همه را به لطف عامت دریاب
هوش مصنوعی: در توان ما نیست که به درستکاری برسیم، ای خداوند، همه را به لطف و رحمت عمومی خودت کمک کن.