شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که حتی یک نفس هم به او واگذار نکند. او می‌گوید که با طبع وسوسه‌انگیز و خواسته‌های درونی‌اش، نمی‌خواهد به هیچ چیز غیر از خود خدا وابسته باشد، حتی اگر در درگاه خداوند به دیگران کمتر از هیچ ارزشی داشته باشد. خلاصه این که، شاعر خواهان استقلال و خودکفایی در ارتباط با خداست.
یا رب به خودم هیچ نفس وامگذاربر من در طبع بوالهوس وامگذار
هوش مصنوعی: ای پروردگار، خواهش میکنم که هیچ نفسی به خودم واگذار نکنی و مرا به حال طبع بوالهوس واگذار نکن.
هر چند که بر درت کم از هیچ کسماز خویشتنم به هیچ کس وامگذار
هوش مصنوعی: اگرچه در درگاه تو کسی به من اهمیت نمیدهد، اما از خودم چیزی را به کسی نده.