شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از لطف و کرم الهی سخن می‌گوید و از خداوند می‌خواهد که بر دل او لطفت بیشتری نازل کند. او همچنین به صداقت و راستی خود اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که جایگاه صدق او را در قلبش نشان دهد. در نهایت، شاعر به ویژگی‌های پاک و والای شهباز سپید (نماد خدا یا معنویت) اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که زنگار و آلودگی‌های دنیوی را از پای خود برطرف کند.
دل پرتو لطف تست رایش بفزایدر مقعد صدق خویش جایش بنمای
هوش مصنوعی: دل من پر از نور محبت توست، اکنون بر زیبایی و بزرگی بخشندگیات بیفزا و در جایگاه حقیقت خود را نشان بده.
شهباز سپید عالم پاک است اواین زنگلهٔ خاک زپایش بگشای
هوش مصنوعی: پرندهای سفید و خوش صورت که نماد پاکی و بینقصی است، از زمین سست و آلوده میگذرد و تمسخر می‌کند.