شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و مشکلاتش سخن میگوید و احساس میکند که نمیتواند از آنها فرار کند. او در تلاش است تا از وجود خود و بار سنگین آن رهایی یابد و از خداوند درخواست نجات میکند. در حقیقت، او به شدت تحت فشار است و میخواهد از این وضعیت خلاص شود.
از درد سر خویش ندانم چونموز دایرهٔ وجود خود بیرونم
هوش مصنوعی: من از درد و رنجی که دارم بیخبرم و نمیدانم چه حالتی دارم. بهگونهای هستم که احساس میکنم از دایره وجود خود بیرون رفتهام.
یا رب تو مرا از سر و گردن برهانکز خود به سری زگردنی افزونم
هوش مصنوعی: ای خدا، مرا از مشکلات و سختیها نجات بده، چرا که بار سنگین تر از خودم را بر دوش دارم.