شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارد. شاعر با ابراز احساسات خود، میگوید که چشمش به خاطر دیدن محبوبش روشن و پرنور شده است و از او خواسته است که سرمهای از خاک خود به او بدهد تا هیچ کس دیگری جز او در نظرش نباشد.
ای از پی دیدنت منوّر چشممنور تو گرفته است سراسر چشمم
هوش مصنوعی: چشمانم به خاطر دیدن تو روشن و نورانی شده است و تمام نگاه من پر از روشنی توست.
از خاک در تو سرمه ای بخش مراتا جز تو کسی نماند اندر چشمم
هوش مصنوعی: از خاک وجود تو چشمهایم را پر از سرمه کن تا هیچ کس دیگری در دیدهام باقی نماند.