شمارهٔ ۵۹ - الطریقة
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و longing (دلتنگی) خود برای معشوق صحبت می‌کند. دلش زمانی که به یاد او می‌افتد، به شدت مضطرب می‌شود و به دنبال اوست. اگر هر لحظه کسی بخواهد سر او را به سمت دیگری بکشاند، او آماده است که برای عشقش فداکاری کند و خاک دل‌خوشی خود را بر سر دیگران بریزد. به معنای دیگر، عشق او آنقدر عمیق است که حاضر است از همه چیز بگذرد.
دل در هوس تو چون بجنباند سربا باد هوای تو کرا ماند سر
هوش مصنوعی: دل من در آرزوی تو مانند سروی است که با باد در حال حرکت است؛ اما سرانجام، چه کسی میتواند سر خود را در چنین حالتی نگه دارد؟
گر هر نفسی سری بخواهند از منخاکش بر سر هرک بگرداند سر
هوش مصنوعی: اگر هر لحظه کسی بخواهد که من را بشناخت، نیازی نیست؛ چون من خود را به زمین میزنم و برای هر کسی که بخواهد، خودم را در معرض دید قرار میدهم.