شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به احساس غم و درد درون اشاره دارد. دل او هر لحظه از غم رنج می‌برد و نمی‌تواند از آن رهایی یابد. او به این فکر می‌کند که دلش نگران است، اما نمی‌داند چه کند تا از این نگرانیش کم کند. در واقع، این اشعار نشان‌دهنده‌ی عمق حزن و بی‌تابی دل شاعر است.
هر لحظه زدست غم به جان آید دلدر خوردن غم هیچ نیاساید دل
هوش مصنوعی: هر لحظه غم بر جانم فشار میآورد و قلبم در برابر خوردن این غم هیچ تسلی نمییابد.
گفتم که زدیده است دل را تشویشدیده چه کند تاش نفرماید دل
هوش مصنوعی: گفتم که وقتی دل نگران و مضطرب است، چه باید بکند تا دلش آسوده شود و دیگر نگران نباشد.