شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و زندگی اشاره دارد. شاعر به شخصی توصیه می‌کند که به جاذبه‌های دنیا و عشوه‌های آن وابسته نشود و اجازه ندهد که لباس شخصیتش از هم پاشیده شود. او همچنین می‌گوید که نباید در مسائل زندگی دشواری ایجاد کرد، زیرا روزگار به خودی خود مشکلات و سخن‌های فراوانی را به همراه خواهد آورد.
مسپار به عشوهٔ جهان خویشتنتمگذار که گردد دو یکی پیرهنت
هوش مصنوعی: به خودت بیا و اجازه نده که زیبایی یا فریبهای دنیا تو را از خودت دور کند، تا مبادا که هویّت و شخصیتت تحت تأثیر قرار بگیرد.
دشوار مکن جمع که باشد روزیبسیار سخنها رود اندر کفنت
هوش مصنوعی: مشکل نکن که روزی بسیار از خبرها و گفتگوها در کفن تو خواهد آمد.