شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: این اشعار به نگرانی و نارضایتی از افرادی اشاره دارد که به عمق معانی و احساسات توجه نمی‌کنند. نویسنده از گریه صوفیان سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این گریه به خاطر ماتم و غم کسی است که به آنها بی‌اعتنایی کرده و برایشان می‌خندد. در کل، احساسات عمیق و درد در این اشعار به تصویر کشیده شده است.
هر دل که درو دُرّ معانی بنددایذای چنین طایفه را نپسندد
هوش مصنوعی: هر دلی که به معانی عمیق و ارزشمند دست یابد، آزار و ستم این گونه افراد را نمیپذیرد.
این گریهٔ صوفیان ندانی از چیستدر ماتم آن کس که برایشان خندد
هوش مصنوعی: این گریهٔ درویشان را نمیدانی به چه دلیل است، در حالی که در سوگ آن کسی است که برایشان لبخند میزند.