شمارهٔ ۲۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت بی‌تکلف بودن و عدم وابستگی به دنیا و زیاده‌خواهی اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا زمانی که جان خود را به دست وسوسه‌ها ندهی و خود را به تکلف نیندازی، می‌توانی از دغدغه‌ها و آشفتگی‌های زندگی فاصله بگیری و آرامش واقعی را تجربه کنی. به عبارت دیگر، از موارد اضافی و غیرضروری دوری کن تا روح و جانت را در مسائلی که به زندگی واقعی‌ات مربوط می‌شود، متمرکز کنی.
تا جان خودت به دست سودا ندهیوآن را که تکلّف است ره واندهی
هوش مصنوعی: تا زمانی که جان خود را به عشق و شیدایی ندهی و امور تصنعی و ساختگی را کنار نگذاری، نمیتوانی به حقیقت و زیستن واقعی دست یابی.
از دست تکلّف بستان دامن خویشتا دامن جان به دست غوغا ندهی
هوش مصنوعی: برای راحتی و آسودگی خاطر، از زیادهروی و تظاهر خود را کنار بکش. تا زمانی که آرامش درونت را بههم نریزی و تحت تأثیر هیاهو و شلوغی محیط قرار نگیری.