شمارهٔ ۲۴۱
هوش مصنوعی: این اشعار به ما یادآوری می‌کنند که تلاش نکنیم خود را به شکلی ساختگی و تصنعی عرضه کنیم. به جای اینکه به قید و بندهای ظاهری و تکلف‌ها مبتلا شویم، باید از آن‌ها رها شویم و با خود واقعی‌مان زندگی کنیم. شاعر از دل می‌خواهد که از بار تکلف بکاهد و آزادی و صداقت را انتخاب کند.
در دست تکلّف چو اسیری ای دلبر طبع خودت نیست امیری ای دل
هوش مصنوعی: ای دل، مانند زندانی که به خود مشغول است، خودت را تحت فشار نگذار؛ بر طبیعت و روح خود فرمانروایی کن.
جهدی بکن از سر تکلّف برخیزدر پای تکلف به چه میری ای دل
هوش مصنوعی: از تلاش و زحمت خود دست بردار و از ناملایمات و فشارهای بیمورد فاصله بگیر، ای دل.