شمارهٔ ۲۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت تلاش و کوشش در زندگی اشاره دارد و هشدار می‌دهد که اگر به خودتکلف و سختی‌های بی‌مورد مشغول باشی، از زندگی و لذت آن غافل می‌مانی. او می‌گوید که تا زمانی که درگیر تکلف و مراعات بی‌جای خود باشی، نمی‌توانی از عمر و شادی‌های دنیا بهره‌مند شوی.
زنهار دلا بکوش اگر باخبریکز دست تکلّف تو مگر جان بُبَری
هوش مصنوعی: بپرهیز دل، سعی کن اگر چیزی میدانی، که شاید بتوانی از زیر بار زحمت و سختی رها شوی.
مادام که در بند تکلّف باشیاز عمر خود و عیش جهان بی خبری
هوش مصنوعی: هر زمانی که در قید و قالبهای سختگیرانه و تعهدهای اجتماعی باشید، از زندگی و لذتهای دنیا بیخبر خواهید ماند.