شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تنهایی و بی‌یاری در زمانه‌ی کنونی اشاره می‌کند و می‌گوید که در این شرایط، وفای واقعی در میان مردم برچیده شده است. او همچنین به بی‌ارزشی علم و عقل اشاره می‌کند و می‌گوید که جهل بر علم پیشی گرفته است و عقل نیز ارزش خود را از دست داده است.
امروز درین زمانه بی یاری بهدر خلق وفا نماند تنهایی به
هوش مصنوعی: در این زمانه، اگر یاری نباشد، دیگر وفا و دوستی در میان مردم باقی نمیماند و انسان در تنهایی میماند.
چون رونق علم نیست جهل اولی ترچون قیمت عقل نیست سَودایی به
هوش مصنوعی: زمانی که دانش و علم رونق ندارد، نادانی بهتر از آن است که در ذهن وجود داشته باشد؛ زیرا وقتی که ارزش عقل و فکر شناخته نمیشود، دیوانگی و دیوانهگی بیشتر به چشم میآید.