شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: این بیتها به ما میگوید که جهان و روح آن چیزی نیست که تصور میکنیم. این مسیر وصال، راهی است که رها کردهایم. چشمه حیات که خواسته شده، در همین جاست، اما ما آن را انباشته کردهایم و از آن غافل شدهایم.
آن نیست جهان و جان که پنداشته‌ایاین است ره وصل که بگذاشته‌ای
هوش مصنوعی: این دنیا و زندگی که تو تصور کرده‌ای، چنین نیست. این راهی که برای رسیدن به اتصال و نزدیکی انتخاب کرده‌ای، اشتباه است و باید آن را رها کنی.
آن چشمه خورد خضر ازو آب حیاتدر منزل تست لیکن انباشته‌ای
هوش مصنوعی: در اینجا به وجود یک منبع حیاتی اشاره شده که ممکن است به راحتی در دسترس باشد، اما فردی به دلیل انباشت نگرانی‌ها یا مشکلاتش، نمی‌تواند از آن استفاده کند. این به نوعی به اهمیت غفلت از فرصت‌های موجود و نیاز به پذیرش و استفاده از آنها در زندگی اشاره دارد.