تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۸

ای دل تو بدین حال چرایی خشنودکز عمر گذشته هیچ سود تو نبود
خود را دریاب اگر نه چون مایه برفتبسیار بگویی تو که افسوس چه سود