شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت توجه به خود و احساسات در زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا زمانی که غم و اندوه خود را نادیده بگیری و نتوانی به خودت برسے، دیگران نیز تو را نخواهند پذیرفت و نمی‌توانند در رنج‌هایت شریک شوند. همچنین او به این نکته اشاره می‌کند که باید مراقب باشی که باعث درد و رنج دیگران نشوی، زیرا در این صورت هیچ‌کس از تو حمایت نخواهد کرد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که باید به خودت اهمیت بدهی تا دیگران نیز تو را ببینند و درکت کنند.
تا هست غم خودت نبخشایندتتا با تو توی هست بننمایندت
هوش مصنوعی: تا زمانی که غم و درد در دل خود را فراموش نکردهای، دیگران به تو توجهی نخواهند کرد و تو را در سایه خود قرار نخواهند داد.
تازن نکنی بیوه و فرزند یتیماین در مزن ای دوست که نگشایندت
هوش مصنوعی: تا زمانی که بیوهای و فرزندان یتیم را نرسانی، این در را به روی خود نزن، ای دوست، چون آنها تو را نخواهند پذیرفت.