تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۱۷

گر پنهان کرد عیب اگر پیدا کردمنّت دارم ازو که بس برجا کرد
تاج سر من خاک کف پای کسی استکاو چشم مرا به عیب من بینا کرد