شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به رابطه بین انسان‌ها و دیدگاه آن‌ها نسبت به خود و دیگران می‌پردازد. شاعر می‌گوید که افراد کامل زیبایی‌ها و خوبی‌های خود را می‌بینند، در حالی که افراد ناقص فقط معایب خود را مشاهده می‌کنند. همچنین اشاره می‌شود که انسان‌ها در واقع آینه‌ای برای یکدیگر هستند و در این آینه، خوبی‌ها و بدی‌های یکدیگر را می‌توانند ببینند.
کامل زیکی هنر ده و صد بیندناقص همه جا معایب خود بیند
هوش مصنوعی: انسان کامل و با هنر به خوبی‌ها و زیبایی‌ها توجه دارد و نقاط قوت دیگران را میبیند. اما انسانهای ناقص مدام در حال مشاهده و انتقاد از عیبهای خود و دیگران هستند.
خلق آینهٔ چشم و دل همدگرنددر آینه نیک نیک و بد بد بیند
هوش مصنوعی: انسان‌ها مانند آینههایی هستند که خویشتن را در چشم و دل یکدیگر می‌بینند. در این آینهها اگر نیکی کنیم، نیکی را مشاهده میکنیم و اگر بدی کنیم، بدی را خواهیم دید.